Terug in Panama City

Één dag eerder dan gepland kwamen we na ons grote liftavontuur (zie ‘San Blas’) aan in Panama City. We hadden al gelogeerd in een Inn, een strandhotel, een hostel, bijna hutjes maar dan van steen en nu dan als afsluiter een heerlijk luxe hotel in de vorm van het Waldorf Astoria.

In Panama city waan je je deels in een grote cosmopolitische stad als New York of Miami,  door de indrukwekkende hoogbouw. Tegelijkertijd ook in een oude film uit de jaren 50, de Casco Viejo (oude stad). Men is druk bezig deze oude stad te restaureren om terug te brengen in de oude staat. Mooie (boutique) hotelletjes, kleine marktjes,  leuke restaurants en barretjes zijn er genoeg. We hebben heerlijk gegeten, cocktails gedronken, rondgewandeld en genoten van al het moois dat dit gedeelte van de stad te bieden heeft. Een bezoek aan de Miraflores locks mocht uiteraard niet ontbreken. Deze sluizen zijn onderdeel van het Panamakanaal, dat in 1914 gegraven werd door mensen, heel veel mensen. Dit maakt het voor zover mogelijk nog indrukwekkender, het feit dat het met mensenhanden gegraven is die er ook hun leven voor gegeven hebben. Erg indrukwekkend om te zien hoe de grote schepen minutieus door het kanaal geleid worden, voortgetrokken door, aan weerszijden, twee kleine treintjes. Ondanks dat we geen ‘shopping time’ hadden gepland besloten we toch één van de malls te bezoeken die Panama city rijk is. Het bleek dat ook winkelen een feest is in Panama City. Er zijn verschillende malls van verschillende grootte waar van alles te koop is, van heel goedkoop tot heel duur. We hebben elke dag gelegen in het heerlijke zwembad van het hotel, wat de kinderen natuurlijk het leukst vonden.

Wij hebben zo ontzettend genoten van deze vakantie. Met z’n viertjes, geen televisie, buiten leven, andere culturen ontdekken, andere geuren, ander eten. Het was af en toe best heftig voor de kinderen, het lang zitten in de auto, vroeg opstaan om naar een ander oord te vertrekken, een andere taal, ander eten, maar desondanks zouden we het zo weer over doen. Panama is een groot land en er is nog zoveel wat we nog niet gezien hebben. We zouden heel graag nog een keer terug (moeten) keren om dit allemaal te gaan zien en te ervaren. Heel veel verhalen en ervaringen rijker stappen wij weer in het vliegtuig terug naar Nederland.

SONY DSC

Miraflores locks (Panama kanaal)

SONY DSC

Prachtig gerestaureerd restaurant waar we heerlijk hebben gegeten

SONY DSC

Eén van de vele marktjes in de oude stad (Casco Viejo)

IMG_5519

Prachtige tegeltjes in het zwembad (Waldorf Astoria)

IMG_5600

De skyline van Panama city vanaf het dakterras van het Tantalo

IMG_5602

Uitzicht over de oude stad vanaf het dakterras van het Tantalo

El Valle de Anton

Na een stevig ontbijt halen we de huurauto op bij de Albrook Airport, het binnenlandse vliegveld. Ideaal aangezien je van daaruit heel snel én makkelijk op de Interamericana (de snelweg) zit. Ooit is deze weg aangelegd met het idee Noord-  en Zuid-Amerika met elkaar te verbinden. Dit heeft men nooit kunnen waarmaken en voor de grens met Colombia houdt de weg op. De weg die leidt naar de snelweg voert voor een deel langs het Panamakanaal, indrukwekkend mooi.

El Valle de Anton ligt op ongeveer 2 uur rijden vanaf Panama City. Het is een dorpje dat ligt in de krater van een vulkaan, die 3 miljoen jaar geleden uitbarstte. Door de aangename temperatuur en de frisse wind is het hier, volgens de Panamezen, altijd lente.

Met de kaart in de ene hand en de Lonely Planet in de andere rijden we de Interamericana op richting het westen. Ergens langs de route, in de buurt van het plaatsje Capira schijnt een tankstation te zijn met daarnaast een soort winkeltje, dat bekend staat om haar beroemde empanadas  en chicheme. Ondanks de vage routebeschrijving komen we inderdaad bij Capira  een tankstation en een rood houten huisje met de naam:’ Quesos Chelas’ tegen. Er staan drie (!) rijen voor de deur dus we gaan er van uit dat we goed zitten. Een half uur later zitten we met empanadas con queso, empanadas con pollo en chicheme weer in de auto. Niets teveel gezegd, deze empanadas zijn werkelijk verrukkelijk. Ook de chicheme, een drankje gemaakt van fijngemaakte mais, melk, suiker en kaneel is delicioso.

Na ongeveer twee uur rijden komen we aan in El Valle. Op het eerste gezicht net een sprookje, groen groen groen. Prachtige natuur, heerlijk geurende bloemen met diverse kleuren, indrukwekkend berglandschap. Een plaatsje waar de goed gefortuneerde Panamees een ‘buitenhuisje’ heeft. Wij logeren hier 3 nachtjes in de Golden Frog Inn, een paradijsje met natuurlijk een heerlijk zwembad voor de kinderen.

In El Valle gaan we paardrijden, de beroemde golden frog bezoeken in El Nispero (waar we ook een aap zagen in het wild!), naar de vlindertuin, naar Chorro de las Mozas (een heerlijke wandeling naar de zeer toegankelijke waterval die tegelijkertijd ook een heerlijke wandeling is langs de rivier), bekijken we de rotstekeningen van de pre-Columbiaanse bewoners bij La Piedra Pintada en gaan we naar de plaatselijke markt waar we ontbijten met tortillas en koffie.

Na 3 nachtjes genoten te hebben van dit prachtige dorp, pakken we ons boeltje weer op om verder te rijden naar Playa Venoa, een rit van ongeveer vijf uur.

SONY DSC

The Golden Frog Inn

SONY DSC

Panameese snoepjes op de markt

SONY DSC

De wandeltocht naar Chorro de las Mozas

SONY DSC

Aapje in het wild

SONY DSC

De weg naar La Piedra Pintada

SONY DSC

Patacones met roerei (gefrituurde bakbanaan) voor ontbijt

Playa Venoa

Ooh wat was dat een lange, heftige reis. We moesten zeker acht keer stoppen omdat die lieve Loïs zo ziek was onderweg. Misselijk en spugen, de hele weg. Een heel boeiende trip was het daardoor ook niet omdat onze aandacht met name uitging naar Loïs en wij dus geen oog hadden voor de omgeving.
Uiteindelijk kwamen we na een reis van vijfeneenhalf uur aan in Playa Venoa. Playa Venoa ligt aan de Grote Oceaan en is vooral beroemd bij surfers over de hele wereld vanwege haar fantastische golven. Bij aankomst deed ons hotel (Playa Venoa Hotel & Resort) ons (bijna) alles vergeten. Een prachtige kamer, met uitzicht op een heerlijk zwembad en als kersje op de slagroom een ruig strand, met op de achtergrond de jungle.
We hebben hier voornamelijk gechilled en heerlijk gegeten. Bij El Manterey, een piepklein restaurantje waar ze de lekkerste taco’s en tortilla wraps maken. Hier was ook het toetje fenomenaal en heel origineel: gefrituurde tortillachips met kaneelsuiker en vanille-ijs. Bij El Sitio, waar we heerlijk verse sapjes en chicken chutney aten. Bij Eco Venoa, midden in de jungle waar we onder het eten de brulapen hoorde ( waar er trouwens ook veel muskieten waren en die arme papa Cheng wel 16 keer gestoken werd).
Vanuit Playa Venoa hebben we ook een tripje gemaakt naar Pedasi, een klein dorpje ongeveer 33 kilometer rijden. Super schattig met kleine restaurantjes en een ienie mienie Spa. Met het beetje Spaans dat ik ken, kon ik de weg vragen naar een pharmacia zodat we een middeltje voor Loïs konden kopen tegen wagenziekte. Het zou minimaal zes uur rijden zijn terug naar Panama City dus wilden we voorbereid zijn en Loïs een boel leed besparen.
Playa Venoa, was heerlijk, ontspannen en vooral ongedwongen. We maakten ons na vier nachtjes slapen op voor de terugreis naar Panama City waar we één nachtje zullen slapen voordat we de volgende dag om 05.00 u opgehaald zullen worden om naar San Blas te gaan.

SONY DSC

Ons zwembad met uitzicht op de Grote oceaan

SONY DSC

Eco Venoa waar je de brulapen kan horen

SONY DSC

El Sitio heerlijk eten op het strand

SONY DSC

Op zoek naar “dollar shells”