San Blas

Onze grootste avonturen ( zo zou later blijken toen we de vakantie evalueerden) hebben we beleefd op de San Blas eilanden. De San Blas eilanden zijn een archipel van ongeveer 400 eilanden waar 40 van bewoond zijn door de Kuna Yala, een autonome Indianenstam die het in dit deel van Panama voor het zeggen heeft.

De eilanden zijn adembenemend! Kleinere en grotere eilanden met hagelwitte stranden en wuivende palmbomen. Kristalhelder zeewater in alle schakeringen blauw. Idyllischer is bijna niet te bedenken.

Na 3 uur rijden met een 4×4 vanuit Panama City, kwamen we aan op de plek van waaruit we met de boot verder moesten. Omdat het een en ander mis was gegaan het ophalen kwamen we te laat aan en moesten we ruim anderhalf uur wachten op de volgende boot die ons naar ons eiland El Porvenir zou brengen. We hadden nog niet ontbijten dus bestelden we Yuca (cassave) met gebakken kip bij het lokale restaurant. Beetje vreemd als ontbijt misschien maar in Panama wordt er in principe altijd warm gegeten voor ontbijt en when you’re in Panama, you do as the Panamanians.

Na een half uur varen kwamen we aan op ‘ons’ eiland. Een klein eiland waar ook Kuna vrouwen wonen in hun hutten. De Kuna vrouwen maken prachtigen ‘Molas’. Molas zijn doeken waarop de meest prachtige en ingenieuze motieven op geborduurd worden. Van deze doeken maken ze tassen, kussens en kleding. In eerste instantie moesten we even wennen aan ons primitieve onderkomen waar we in zekere zin wel op gerekend hadden, aangezien we ons natuurlijk helemaal ingelezen hadden voordat we vertrokken. Als je er dan daadwerkelijk bent is het stiekem toch even wennen. We hadden een simple kamer met drie bedden, een “douche” en een toilet. Wat we jammergenoeg niet wisten was dat onze kamer wel vier muren had, maar die muren niet helemaal tot het plafond reikten. Dat betekent dus dat elk kuchte en zuchtje van de buren te horen was. Ook bleek dat achter onze kamer het “vliegveld” was. Een landingsstrip waar elke dag om 06.30u een vliegtuig landde dat toeristen en bevoorrading bracht. Op zich niet zo heel erg aangezien je daar toch heel vroeg naar bed gaat, maar als je niet kan slapen omdat de mede hotelgangers je wakker houden (overigens heel logisch want die zijn ook op vakantie en hoeven niet om 20.00u naar bed) en je om 06.30 wakker getrild wordt door een vliegtuig dat landt is op z’n zachts gezegd niet zo heel fijn.

Enfin, we zouden er drie nachtjes blijven slapen en er het beste van maken door te genieten van al het moois om ons heen. Deze trip was tevens bedoeld als ‘les’ voor met name Tahyna, om te ervaren hoe andere mensen leven en de omstandigheden waarin ze moeten leven.

We hebben prachtige eilandjes bezocht en het hoogtepunt waren de zeesterren die overal in zee lagen. Tahyna kon haar ogen niet geloven dat ze die zomaar kon oppakken (en weer gauw terug moest leggen die arme dieren). We hebben gesnorkeld en gezwommen in de prachtige zee. Ook van ‘La Piscina’ waren we zeer onder de indruk. Een zandbank midden in de grote zee waar je gewoon kon staan en kon poedelen met wederom de prachtige zeesterren om je heen.

Na twee nachten van weinig slapen maar wel heel erg genieten, besloten wij dat we eerder terug moesten naar Panama City. Het was met name voor de kinderen niet meer te doen. Ondanks het feit dat ze zich voorbeeldig gedroegen en genoten van de omgeving waren ze aan het eind van hun latijn. Ze hadden mede door de hitte en het lawaai nog geen nacht goed geslapen. Een goed, schoon bed waarin ze bij konden slapen was wat ze nodig hadden, we hadden ze ondertussen al half Panama door gesleurd.

Ons hotel zou regelen dat we met de boot teruggebracht zouden worden naar de plek waar we verder zouden rijden naar Panama City. Er zou daar een driver klaar staan om ons naar de hoofdstad te brengen. Aangekomen op de plek van bestemming was er geen driver te bekennen. De één na de andere auto vertrok en niemand had plaats voor ons in de auto.  Na een uur gewacht te hebben en meerdere drivers aangesproken te hebben, konden Lois en ik met een familie mee terug liften en bleven Cheng en Tahyna achter op zoek naar een lift/driver terug naar de stad. Na ons vertrek moesten zij nog ruim een uur wachten voordat er eindelijk een driver was waar ze voor het luttele bedrag van 50 dollar mee terug konden rijden. Tahyna op schoot bij een wildvreemde mevrouw en Cheng opgevouwen op de achterbank. Veilig ontmoetten we elkaar na 5 uur in de über chique Trump Tower in Panama City, een pak van mijn hart.

We waren weer veilig bij elkaar in Panama City en zouden de laatste drie nachtjes van onze vakantie luxe afsluiten in het Waldorf Astoria.

SONY DSC

Yuca met gebakken kip voor ontbijt

SONY DSC

Wachten op onze boot naar El Porvenir

SONY DSC

Hutten van de Kuna Indianen

SONY DSC

Prachtig handwerk (Molas) gemaakt door de Kuna Indianen vrouwen

SONY DSC

Één van de Bounty eilanden

SONY DSC

De magie van de zeesterren

SONY DSC

Zeesterren in La piscina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s